„Życie z przyjaciółką jest lepsze niż życie w pojedynkę”: jak i dlaczego kobiety zawierają małżeństwo w Bostonie
Małżeństwo w Bostonie to związek dwóch kobiet bez romantycznego kontekstu.

W takim związku kobiety dzielą wspólne życie, obowiązki i opiekują się sobą nawzajem. Nagraliśmy historie dziewcząt, które postanowiły założyć rodzinę z przyjaciółką.
Termin „małżeństwo w Bostonie” wszedł do użycia po opublikowaniu książki Henry’ego Jamesa „The Bostonians” w 1886 roku. Bohaterki powieści żyły razem i założyły wspólne życie.
Pomysł wspólnego życia z przyjaciółką spopularyzowały sufrażystki, które zaproponowały włączenie małżeństwa w Bostonie do kodeksu cywilnego.
Pod koniec XIX i na początku XX wieku wiele dziewcząt zaczęło otwarcie mieszkać razem, prowadzić wspólne gospodarstwo domowe, a co najważniejsze – walczyć z patriarchalnym małżeństwem, w którym kobieta była przede wszystkim matką i służącą.

Dlatego małżeństwo w Bostonie jest nadal tak ściśle związane z feminizmem. Opiera się na ideach siostrzeństwa, równości i wzajemnego wsparcia – czego wiele kobiet nie otrzymuje w tradycyjnym małżeństwie.
Ważne jest, aby zrozumieć, że małżeństwo w Bostonie nie oznacza romantycznego związku między dziewczynami. Poza tym taka rodzina nie różni się wiele od innych: wspólne zajęcia, wypoczynek, często wspólny budżet, wspólne wychowywanie dzieci.
„Dziewczyny mogą wybierać ten model rodziny z różnych powodów – niektórym wygodniej jest układać sobie życie z kobietą, niektóre znajdują bratnią duszę w innej kobiecie, a dla niektórych po prostu taniej jest płacić za wynajem mieszkania i inne wydatki.

Wspólne życie z inną kobietą nie nakłada żadnych dodatkowych ograniczeń, ale zapewnia zasoby i wsparcie, których brakuje w pojedynczym bycie.
W przestrzeni bez mężczyzn ryzyko przemocy domowej i wszystkie negatywne aspekty, które mogą być w heteronormatywnych związkach, gdy obowiązki i role są podzielone według płci, są zredukowane.
W małżeństwie bostońskim kobiety zakładają wspólny dom, często mają wspólny budżet, czyli ogólnie rzecz biorąc, poziom zaangażowania i oddania jest znacznie wyższy.

Z wad małżeństwa bostońskiego kobiety żyjące w takich związkach często zauważają, że ich związki są dewaluowane przez otoczenie lub same łapią się na tym, że traktują swoje związki mniej poważnie.
Dzieje się tak, ponieważ ten typ związku nie jest jeszcze dobrze znany i jest zupełnie nieprzedstawiony we współczesnym kinie i literaturze”.
