„Widzę bliźnięta!” Twarz lekarza zbladła. „Myślę, że jest ich pięcioro”.: Matka zmagająca się z niepłodnością rodzi pięcioraczki ze swoją licealną sympatią

„Odkąd pamiętam, wszystko, czego kiedykolwiek chciałam, to zostać mamą. Pochodzę z ogromnej rodziny z sześciorgiem starszego rodzeństwa, jednym młodszym rodzeństwem, 25 bratankami i bratankami oraz dziesiątkami kuzynów.

Duże rodziny mam we krwi. Poznałam miłość swojego życia, gdy miałam 15 lat, zostaliśmy najlepszymi przyjaciółmi i zaczęliśmy się spotykać rok później. Pobraliśmy się zaraz po liceum, mimo że powiedziano nam: „To nigdy nie potrwa długo”.

Kupiliśmy dom, gdy oboje pracowaliśmy na pełen etat, a Jake również studiował na pełen etat. Było ciężko, ale kiedy kochasz kogoś, zawsze możesz to zrobić. Zaczęliśmy starać się o dziecko od razu.

W mojej rodzinie nie było niczym niezwykłym, że ludzie wychodzili za mąż w młodym wieku i od razu mieli dzieci, więc nigdy nie wyobrażałam sobie, że będę miała takie trudności.

Po roku starań, setkach negatywnych testów ciążowych, tysiącach łez i milionach razy, gdy miałam nadzieję, a potem ją rozczarowywałam, poszłam do lekarza i zlecili mi kilka badań.

Zdiagnozowano u mnie PCOS (zespół policystycznych jajników). Przepisano mi leki, które miały pomóc zrównoważyć hormony i to zadziałało! Wszystkie moje wyniki wyglądały świetnie! Ale nadal nie mogłam zajść w ciążę.

Po kolejnych 6 miesiącach prób skierowano mnie do specjalisty od leczenia niepłodności . Zlecili mi wiele badań i dowiedzieliśmy się, że mój lewy jajowód jest zablokowany i nie mam owulacji.

Moje jajniki wytwarzały pęcherzyki jajowe, ale nie uwalniały komórki jajowej, co powodowało wzrost torbieli.

Przepisano mi inny lek, który miał pomóc pobudzić wzrost pęcherzyków jajowych i musiałam zrobić zastrzyk w brzuch, aby wywołać uwolnienie jajeczka przez jajniki. Powiedziano nam, że jest 10% szans na bliźnięta i 1% szans na trojaczki.