Testament mojego ojca zmusił mnie do poślubienia kobiety, którą ledwo znałem. Aby ją zranić, sprowadziłem do naszego domu moją kochankę. „Składam pozew rozwodowy” — powiedziała prawnikowi, gotowa odejść z niczym. Wtedy jednak prawnik ujawnił prawdziwy powód, dla którego ojciec ją wybrał — i cały mój świat się zawalił.
Alexander Sterling w końcu pogodził się z bolesną prawdą: jego dorosły syn, Ethan, nie troszczył się o nic poza alkoholem, imprezami i towarzystwem wątpliwych kobiet.
Alexander często zastanawiał się, kiedy stracił nad nim kontrolę, uświadamiając sobie, że to jego własna wina – poświęcił się całkowicie pracy, pozostawiając wychowanie Ethana żonie.
Za jej życia wierzył w jej pochwały wobec syna, a po jej śmierci rzeczywistość uderzyła go ze zdwojoną siłą.
Cztery lata po ukończeniu studiów Ethan wciąż był bezrobotny, marnotrawił pieniądze i ignorował rady ojca.
Zniecierpliwiony, Alexander sporządził zaskakujący testament. Jego długoletni prawnik, pan Thompson, był zdumiony nietypowymi zapisami, lecz zgodził się je wykonać.
Tydzień później Alexander zmarł na zawał serca.
Podczas odczytania testamentu Ethan zjawił się pierwszy, pewny siebie i arogancki.
Pan Thompson ujawnił jednak niespodziewany warunek: spadek Ethana zależał od zawarcia prawnego małżeństwa z nieznajomą, Anastasią Miller, i wspólnego zamieszkania przez co najmniej pięć lat.
Jeśli małżeństwo zakończyłoby się wcześniej, wszystkie aktywa trafiłyby do fundacji charytatywnej, a jej kontrolę przejęłaby Anastasia.
Ethan wybuchł gniewem. Nie planował małżeństwa przez wiele lat i groził podważeniem testamentu, lecz pan Thompson przypomniał mu, że fundusze powiernicze są zablokowane do czasu zawarcia związku, pozostawiając go bezsilnym.
Spodziewany łatwy spadek okazał się pułapką, a Ethan po raz pierwszy zdał sobie sprawę, że ojciec naprawdę go przechytrzył.
Pan Thompson szybko zorganizował urzędnika, który w mniej niż piętnaście minut sfinalizował rejestrację małżeństwa.
Anastasia siedziała przy umierającej młodszej siostrze, Lanie, powstrzymując łzy, by nie zauważyła jej cierpienia.
Ich rodzina zawsze miała trudności: ojciec opuścił je, gdy wrodzona wada serca Lany uczyniła opiekę medyczną zbyt kosztowną.
Matka pracowała bez wytchnienia, a Anastasia podejmowała dodatkową pracę w czasie studiów, by pomóc.
Teraz lekarze twierdzili, że jedyną szansą na uratowanie Lany jest kosztowna, innowacyjna operacja w Chicago – poza ich możliwościami finansowymi.
Wtedy pojawił się pan Thompson, tłumacząc, że testament Alexandra Sterlinga mianuje Anastasię narzeczoną Ethana, czyniąc jej małżeństwo warunkiem spadku.
Początkowo była w szoku – wyjść za nieznajomego?
Jednak prawnik wyjaśnił, że po złożeniu dokumentów środki zostaną przelane na pokrycie operacji i wszystkich kosztów związanych z leczeniem Lany.
Było to małżeństwo z rozsądku; nie wymagano dzieci.
Po rozważeniu życia siostry wobec własnych uczuć, Anastasia w końcu zgodziła się.
Ethan odszedł, narzekając, podczas gdy ona i pan Thompson koordynowali operację.
Anastasia zaznaczyła, że oczekuje skromnej ceremonii, a prawnik zapewnił ją, że wszystko zostanie zorganizowane zgodnie z wolą Alexandra Sterlinga.
W dniu rejestracji małżeństwa obecni byli tylko małżonkowie, świadkowie i pan Thompson.
Ethan odprowadził Anastasię do jej pokoi w rodzinnym domu, po czym udał się do własnego, powstrzymując się od świętowania czy wywoływania scen.
Sama Anastasia ustabilizowała emocje przed lustrem, przygotowując się do roli posłusznej żony przez najbliższe pięć lat, by zapewnić spadek.
Ethan, początkowo planujący imprezę, zmienił zdanie. Był czujny wobec uwagi prawnika i rygorystycznych instrukcji ojca.
Choć zirytowany sytuacją, dostrzegł Anastasię po raz pierwszy – zamiast nieśmiałej, w ciężkiej sukni, zobaczył pewną siebie, elegancką młodą kobietę w garniturze w kolorze szampańskim, jej oczy szaro-zielone były spokojne i pewne.
Przyznał w duchu, że jest atrakcyjna i reprezentacyjna, nawet jeśli małżeństwo było tylko pozorne.
Podczas ceremonii Ethan mechanicznie wypowiedział „Tak”, a Anastasia, po chwili wahania, odpowiedziała spokojnym i pewnym głosem „Tak”, budząc jego podziw i ciekawość co do jej charakteru.
Następnego dnia zapoznała się z dokumentami fundacji i szybko zagłębiła w pracę, zdobywając szacunek pracowników, którzy spodziewali się, że będzie prowadził Ethan.
Jej staranność ujawniła ogromne oszustwo: dyrektor finansowy, pan Reynolds, przywłaszczył sobie ponad milion dolarów z fundacji w ciągu sześciu miesięcy od śmierci Alexandra Sterlinga, a część środków trafiła na konto Ethana.
Ethan reagował cynicznie, twierdząc, że pieniądze należą do jego rodziny i lekceważąc jej autorytet.
Anastasia przypomniała mu, że fundusze są publiczne, lecz on wyszedł, szydząc z niej jako fałszywej żony i dyrektorki.
Anastasia wiedziała, że jako prawny dyrektor fundacji odpowiada za nadużycia, lecz obawiała się, że zgłoszenie sprawy mogłoby zagrozić zdrowiu i finansom Lany.
Skoro operacja zakończyła się sukcesem, zdecydowała się poczekać, stawiając dobro siostry ponad karaniem Ethana.
Nowożeńcy żyli głównie osobno, spotykając się tylko przy obowiązkowych okazjach.
Ethan próbował narzucić zasadę „tolerowania się nawzajem”, na co Anastasia odpowiadała inteligentnie, demaskując jego lenistwo i niedojrzałość.
Po miesiącu ujawniła pełną skalę defraudacji, zaskakując Ethana, który lekceważył jej obawy.
Przejęła jednak kontrolę, a pan Reynolds musiał ustąpić, zatrzymując przywłaszczenia.
Wściekły Ethan rzucił się w wir imprez, hazardu i romansów, ignorując obecność żony.
Środki na leczenie Lany nadal były przekazywane bez opóźnień.
Gdy wprowadził kochankę do domu, Anastasia wezwała pana Thompsona, domagając się rozwodu.
Prawnik spokojnie zablokował dostęp Ethana do funduszu powierniczego i przypomniał, że rozwiązanie małżeństwa przekieruje wszystkie aktywa na fundację.
Ethan, zszokowany, zrozumiał, że stracił kontrolę, a Anastasia zachowała godność i misję.
Zmęczona, Anastasia oznajmiła panu Thompsonowi, że potrzebuje odpoczynku i wyjechała do Chicago, pozostawiając Ethana.
Odwiedziła Lanę w klinice, z ulgą obserwując jej powrót do zdrowia, i dopilnowała finansów na dalszą rehabilitację.
Choć chciała rozwodu, odłożyła go, aby zapewnić leczenie siostry.
Po dwóch tygodniach Anastasia spędzała dni z Laną, a wieczory z doktorem Nicholasem, który powoli stał się bliskim towarzyszem.
Mimo że nie kochała Ethana, wciąż była związana warunkami spadku, finansującymi opiekę nad siostrą.
Próby kontaktu z Nicholasem przed wyjazdem zawiodły, a ona z ciężkim sercem usunęła jego numer.
W domu Anastasia powróciła do pracy w fundacji. Zima nadeszła, zdrowie Lany rozwijało się pomyślnie, a dom Sterlingów pozostawał chaotyczny z powodu imprez Ethana.
Cicho opuściła dom, złożyła wniosek o rozwód i udała się do pana Thompsona, który zapewnił ją, że fundacja i leczenie Lany będą kontynuowane.
Sześć miesięcy później, gdy Lana w pełni wyzdrowiała, Anastasia poślubiła Nicholasa w prawdziwej ceremonii otoczeni przyjaciółmi i rodziną.
