Kobiety, które odważyły się odsłonić włosy — Bikini na drodze do władzy
Jeden malutki element ubioru. To wystarczyło, aby wywołać oburzenie, zakazy, a nawet aresztowania na całym świecie.
W trwającej od dziesięcioleci wojnie pomiędzy skromnością a wolnością, bikini wyłoniło się zarówno jako zwycięzca, jak i czarny charakter. Papieże nazwali go grzesznym. Rządy uznały to za nielegalne.
Kobiety jednak nadal je nosiły i z każdym śmiałym pojawieniem się zmieniały zasady.
Krawcy na plaży
Na początku XX wieku stroje kąpielowe były dalekie od eleganckich i stylowych fasonów, które znamy dzisiaj. W tamtych czasach był to obszerny ubiór wykonany z wełny, mający chronić przed słońcem. Nie chodziło o modę, ale o skromność.
Na plażach całych Stanów Zjednoczonych obowiązywały ścisłe zasady ubioru. Jak piszą Kathleen Morgan Drown i Patrick Huber w swojej książce o kulturze popularnej lat 20. XX wieku, w takich miejscach jak Clarendon Beach w Chicago zatrudniano krawców, którzy na bieżąco poprawiali stroje kąpielowe uznawane za zbyt wyzywające.
Podobne przepisy wprowadzono w całym kraju — na przykład w 1915 r. na Coney Island zakazano noszenia skarpetek kąpielowych, jeśli odsłaniały „dołeczki na kolanach”. Wiadomo, że w Waszyngtonie policja plażowa egzekwuje te zasady, trzymając w ręku miarkę krawiecką.
Aresztowany za jednoczęściowy kostium kąpielowy?
Na początku XX wieku wszyscy chcieli się zakrywać. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety musieli nosić garnitury sięgające od szyi do kolan – bez wyjątku. A co gdyby skóra była odsłonięta? Uznano to za skandaliczne.
Ale zmiany były już na horyzoncie. W 1907 roku australijska pływaczka Annette Kellerman jako jedna z pierwszych osób zakwestionowała te normy, zakładając jednoczęściowy kostium, który odsłaniał ramiona, nogi i szyję, zamiast standardowych wówczas spodni.
Kellerman zyskała przydomek „australijskiej syreny” ze względu na swoje niezwykłe umiejętności pływackie. Przez większą część życia kwestionowała normy społeczne i redefiniowała ideały.
Jak sama Kellerman powiedziała, została aresztowana przez policję za swój „nieprzyzwoity” strój, choć nie ma oficjalnych doniesień potwierdzających tę informację. W swoim czasie jednak wywołało to skandal — kobieta pływała w ten sposób. Incydent ten trafił na pierwsze strony gazet i wywołał poruszenie.
Odważny wybór stroju kąpielowego Kellerman przykuł uwagę opinii publicznej, a jej jednoczęściowe kostiumy wkrótce stały się popularnym trendem.
Popyt wzrósł tak bardzo, że ostatecznie stworzyła własną linię strojów kąpielowych, a „Annette Kellerman”, jak zaczęto ją nazywać, stała się pierwszym krokiem w ewolucji współczesnych strojów kąpielowych dla kobiet.
Szalone lata 20.: Nowa fala mody
W latach 20. styl flapper zaczął zyskiwać popularność nie tylko w strojach wieczorowych, ale również na plaży.
Wszystko zaczęło się, gdy grupa kalifornijskich rebeliantów zbuntowała się przeciwko tradycji. Znane jako „dziewczyny w spódniczkach” miały prosty, rewolucyjny cel: stworzenie kostiumów kąpielowych, w których kobiety mogłyby pływać.
W związku z tym kostiumy kąpielowe zaczęły się zmieniać, stały się bardziej praktyczne i dopasowane. „Spódnice dziewczęce” symbolizowały ogólnokrajową zmianę, która dotyczyła nie tylko mody, ale także funkcjonalności i swobody ruchu.
Choć według dzisiejszych standardów jest to nadal skromne, kobiety stopniowo odsłaniały coraz więcej ciała, a kostiumy kąpielowe zaczęto projektować tak, aby zapewniały swobodę ruchów. Ale prawdziwa rewolucja miała dopiero nadejść.
Bikini: Skandaliczny krok naprzód
Nadszedł rok 1946, a wraz z nim narodziny bikini. Ten dwuczęściowy kostium kąpielowy wynaleziony przez francuskiego inżyniera Louisa Réarda odsłaniał pępek i więcej ciała, niż ktokolwiek mógłby uznać za stosowne w miejscach publicznych.
Na kilka dni przed wprowadzeniem bikini w 1946 r. Stany Zjednoczone przeprowadziły swój pierwszy pokojowy test nuklearny na atolu Bikini, co przykuło uwagę całego świata.
Chociaż projektant Louis Réard nigdy nie wyjaśnił, dlaczego nazwał ten kostium kąpielowy „bikini”, wielu uważa, że było to nawiązanie do efektu wybuchu, jaki miał on wywołać — zarówno komercyjnie, jak i kulturowo — podobnie jak sama bomba. Inni uważają, że nazwa ta przywołuje egzotyczny urok Oceanu Spokojnego lub porównują szok wywołany przez odsłaniający ciało kostium kąpielowy do mocy wybuchu atomowego.
