Chłopiec rezygnuje z wymarzonych butów, aby kupić buty dla biednego kolegi z klasy
Co jakiś czas, siedząc przy oknie w szkolnym autobusie, marzył o podniesieniu pucharu ważnego mistrzostwa i podziękowaniu matce za wszystko, co dla niego zrobiła. „To byłoby niesamowite przemówienie” – mruczał.
David od miesięcy oszczędzał na nową parę trampek. Tak bardzo kochał te trampki. Codziennie sprzedawał lemoniadę na stoisku, które sam zbudował, i pomagał sąsiadom w załatwianiu sprawunków,
aby móc samemu zebrać pieniądze, nie obciążając mamy, która i tak miała dużo na głowie, wychowując jego i jego siostry bliźniaczki.
David wpadł do sklepu obuwniczego i powiedział właścicielowi, że oszczędzał na nowe buty. „Młody człowieku, twoje buty będą tu czekać” – powiedział pan Manning z uśmiechem na twarzy.
Pewnego dnia, w drodze do szkoły, chłopiec o imieniu Guillermo zapytał Davida, czy może usiąść obok niego. „Oczywiście” – odpowiedział David.
Guillermo podziwiał Davida. Chciał być sławny wśród kolegów ze szkoły, tak jak David.
Tego dnia Guillermo powiedział Davidowi, że podobają mu się jego buty, ale David odparł, że są już stare i że zbiera pieniądze na nową parę.
Guillermo poczuł się trochę zawstydzony i schował stopy pod siedzeniem. Prawda była taka, że to jego buty były stare i zużyte, nie Davida.
W kolejnych dniach David i Guillermo stali się bliskimi przyjaciółmi. Pewnego dnia David powiedział swojemu przyjacielowi: „Guillermo, w końcu to zrobiłem. Moja skarbonka jest pełna. Dzisiaj dostanę wymarzone buty”.
