Na plaży zauważyłem 70-letnią kobietę w wyzywającym kostiumie kąpielowym i postanowiłem ją upomnieć

Na plaży zauważyłem 70-letnią kobietę w wyzywającym kostiumie kąpielowym i postanowiłem ją upomnieć

Mam 70 lat. Niedawno byłem na plaży i zauważyłem kobietę w moim wieku w wyciętym kostiumie kąpielowym. Postanowiłem podejść do niej i powiedzieć, że w naszym wieku noszenie czegoś takiego jest już nieprzyzwoite.

Kobieta w moim wieku — miała około 70 lat, może trochę więcej lub mniej — pewnie przechadzała się po plaży w skąpym kostiumie kąpielowym, wcale nie skrępowana swoim wyglądem.

Zdawała się nie zauważać ludzi wokół siebie, ciesząc się swoim ciałem, które pokazywała każdemu, kto znalazł się w pobliżu.

W pewnym momencie poczułem się trochę zawstydzony. Być może zbyt głęboko zastanawiałam się nad tym, co uchodzi za „przyzwoite” u kobiet w naszym wieku.

Przyznaję, że patrzyłam na nią z podziwem, ale nie mogłam też oprzeć się myśli: może nadszedł już moment, w którym warto zachować odrobinę więcej umiaru?

Nie myśl, że jestem przeciwny pewności siebie. Ja, podobnie jak ta kobieta, czuję się młoda duchem, staram się być aktywna i cieszyć się życiem.

Ale jej pewność siebie skłoniła mnie do zadania sobie pytania: czyżby wraz z wiekiem powinniśmy dążyć do nieco bardziej zamkniętego wizerunku?

Ona tylko się zaśmiała i poszła dalej, jakby moja rada w ogóle nie została zauważona. To zmusiło mnie do zastanowienia się: dlaczego czuję potrzebę dawania takich rad i co jest naprawdę ważne w naszym wieku?

Może po prostu wychowałam się w innym otoczeniu, z innymi poglądami na to, jak „powinno się” wyglądać po 70-tce.

Może dawne wartości, takie jak powściągliwość i elegancja, nie są już dziś istotne, a samo pojęcie „stosowności” ulega zmianie.

To spotkanie na plaży, jej pewność siebie i umiejętność akceptacji siebie pokazały mi, że istnieje wiele możliwości wyrażania siebie. A może się myliłem sądząc, że skromność zawsze oznacza elegancję.

Każdy z nas wybiera jak żyć i co nosić, w zależności od tego jak się czuje. Być może prawdziwym przesłaniem tej historii nie jest to,

że każdy z nas powinien ubierać się inaczej, ale to, że każdy z nas ma prawo dokonywać własnych wyborów, niezależnie od wieku.

Nasze życie, nasze ciało i nasz styl to nasza osobista sprawa, a najważniejsze jest to, żebyśmy czuli się komfortowo i pewnie.